Ludowo i tradycyjnie na Mazowieckim Kolędowaniu w CSiK

W Centrum Sportu i Kultury w Garwolinie już po raz trzeci zabrzmiało Mazowieckie Kolędowanie. Był to koncert kolęd i pastorałek w wykonaniu Kapeli Niwińskich oraz młodych muzyków Mazowieckiego Ogniska Muzyki Dawnej „Spółdzielnia Muzykantów”. Śpiewanie tradycyjnych utworów wspólnie z publicznością było formą przywitania nowo narodzonego Jezusa.

Muzykanci grają wspólnie od ponad trzech lat pod przewodnictwem Mateusza Niwińskiego, który jest także pomysłodawcą i twórcą Mazowieckiego Kolędowania. W Polsce mamy ponad 400 kolęd i pastorałek, które są zebrane w śpiewniku o nazwie „Kantyczki, czyli pieśni nabożne domowe”. To właśnie z tego zbioru zostało wybrane 21 utworów, które zabrzmiały w niedzielę, 4 stycznia w Centrum Sportu i Kultury w Garwolinie. Istotą wydarzenia jest włączanie się publiczności i wspólne śpiewanie pieśni z wariantami regionalnymi, czyli z Mazowsza Leśnego.

Oprócz znanych kolęd jak „Przybieżeli do Betlejem” czy „W żłobie leży” zaśpiewano także między innymi utwory takie jak „Kaczka pstra”, „W tej kolędzie kto dziś będzie”, „Jam jest dudka” czy „Stoi nam tu lipeczka”. Dzięki przypominaniu takich starszych, mniej znanych pieśni kultywowana jest rodzima tradycja. Podczas koncertu, ku uciesze najmłodszej publiczności pomiędzy rzędami przechadzał się turoń – nieodzowna część kolędowania. Kolejnym tradycyjnym elementem wieczoru był wystrój sali – pojawiły się na niej ludowe ozdoby: gwiazdy kolędnicze i łańcuchy choinkowe zrobione ze słomy i papieru, tak jak robiono to dawniej.

Podczas Mazowieckiego Kolędowania oprócz śpiewu można było usłyszeć instrumenty: skrzypce, kontrabas, baraban, bębenki obręczowe, wiolonczelę, klarnet oraz flet poprzeczny. Wystąpili młodzi muzycy z grupy zaawansowanej, jednak istnieje także grupa osób początkujących, do której każdy może dołączyć, nawet jeśli nie potrafi jeszcze grać na żadnym instrumencie. Spotkania młodych muzyków odbywają się w Centrum Sportu i Kultury w każdą środę.

Mazowieckie Kolędowanie to dowód na to, że tradycja może być żywa, radosna i dostępna dla każdego.



na podst. inf. CSiK