Garwolin

Jan Szamryk. Podróżnik, który zawsze wracał do Garwolina /AUDIO/

Region Niedz. 01.11.2026 15:06:00
01
lis 2026

Odwiedził wszystkie kontynenty, przemierzył tysiące kilometrów i poznał ludzi oraz kultury z najdalszych zakątków świata. A jednak niezależnie od tego, dokąd prowadziły go podróżnicze szlaki, w jego sercu zawsze było miejsce dla Garwolina. Jan Szamryk – pasjonat podróży, społecznik i ambasador rodzinnego miasta – odszedł, ale pozostawił po sobie niezwykłe wspomnienia, inspirujące opowieści i życzliwość, którą obdarzał spotykanych ludzi.

Pierwszego listopada częściej niż zwykle zatrzymujemy się na chwilę, wracamy pamięcią do tych, których już z nami nie ma. Wspominamy ich słowa, gesty, wspólne spotkania i historie, które pozostawili w naszych sercach. W Garwolinie jedną z takich postaci jest Jan Szamryk – człowiek, którego życie mogłoby stać się scenariuszem niejednej niezwykłej opowieści.

Świat był jego wielką przygodą

Przez ponad 60 lat realizował swoją wielką pasję – podróżowanie. Odwiedził wszystkie kontynenty, poznawał odległe kraje, ich mieszkańców, kulturę, historię i codzienne życie. Nie była to jednak tylko chęć zobaczenia świata. Jak wspominają go bliscy znajomi, podróże były dla niego sposobem na życie, nieustannym odkrywaniem i spotykaniem drugiego człowieka. Miał niezwykły dar opowiadania. Potrafił przenieść słuchaczy w najdalsze zakątki globu, sprawić, że odległe miejsca stawały się bliskie, a historie z podróży nabierały niemal namacalnego wymiaru. Z pasją dzielił się swoimi doświadczeniami z młodzieżą, odwiedzał szkoły, spotykał się z uczniami, opowiadał o ludziach, obyczajach i niezwykłych miejscach. Jego opowieści uczyły ciekawości świata i pokazywały, że warto odważnie podążać za własnymi marzeniami.

Burmistrz Garwolina Marzena Świeczak wspomina pierwsze spotkanie z Janem w Katolickim Liceum Ogólnokształcącym. Zapamiętała człowieka, który opowiadał o świecie z błyskiem w oku, autentyczną radością i niezwykłą swobodą. Potrafił zainteresować nie tylko tym, ile zobaczył, ale przede wszystkim tym, jak pięknie umiał się tym dzielić.

Garwolin zawsze nosił w swoim sercu

Choć jego podróżnicze szlaki prowadziły przez cały świat, sercem zawsze pozostawał w Garwolinie. W walizce czy plecaku znajdowało się miejsce na proporczyk, flagę lub pocztówkę z rodzinnego miasta. Zabierał je ze sobą i zostawiał w różnych zakątkach globu, przypominając napotkanym ludziom, że gdzieś w Polsce jest Garwolin – jego mała ojczyzna. Był ambasadorem miasta z potrzeby serca, człowiekiem, który nie potrzebował oficjalnego tytułu, by z dumą opowiadać o miejscu, z którego pochodził.

Równie niezwykłe jak jego podróże było mieszkanie Jana, przypominające prywatne muzeum. Wypełniały je pamiątki, fotografie i przedmioty przywiezione z najróżniejszych stron świata. Każdy z nich miał swoją historię, a Jan potrafił o niej opowiadać tak, że można było słuchać bez końca. Chętnie otwierał drzwi swojego domu i zapraszał gości do świata swoich wspomnień.

Przyjaźń, serdeczność i pamięć o ludziach

Ważni byli dla niego także ludzie, z którymi dzielił codzienność. Pamiętał o świętach, Dniu Kobiet, Dniach Garwolina. Wysyłał życzenia pełne ciepła i serdeczności. Niby drobne gesty, ale właśnie one najlepiej pokazywały, jakim był człowiekiem – uważnym, życzliwym i pamiętającym o innych.

O wieloletniej przyjaźni z Janem opowiada Tadeusz Zalewski, który znał go od młodości. Łączyły ich wspólne doświadczenia, spotkania towarzyskie, rozmowy i przede wszystkim miłość do Garwolina. Byli blisko przez całe lata, także wtedy, gdy Jan przebywał już w ośrodku. Odwiedzali się, rozmawiali i wracali wspomnieniami do dawnych czasów. Ich przyjaźń trwała do końca.

Opowieści, które zostaną na długo

Swoje wspomnienia zachował również Andrzej Ciosek, dziennikarz lokalnej prasy, który przez wiele miesięcy opisywał kolejne podróże Jana. Regularnie spotykali się w jego mieszkaniu, by rozmawiać o następnych wyprawach i przygotowywać materiały dla czytelników. Jak podkreśla, Jan był człowiekiem otwartym, kontaktowym i pełnym interesujących historii. Jego relacje z podróży były nie tylko fascynującą lekturą, ale również cenną lekcją dla młodszych pokoleń.

Dziś, gdy wspominamy Jana Szamryka, pozostaje świadomość, że niektóre podróże kończą się inaczej, niż planowaliśmy. Nie zabrał już ze sobą proporczyka Garwolina na kolejną wyprawę. Pozostawił jednak coś znacznie trwalszego – cząstkę siebie w pamięci ludzi, których spotkał, zainspirował i obdarzył swoją życzliwością.

Posłuchajmy wspomnień o Janku Szamryku, które zebrał Waldemar Jaroń


Nasz reporter jest do państwa dyspozycji:
Waldemar Jaroń
+48.509056641

3 komentarze

Podpisz komentarz. Wymagane od 5 do 100 znaków.
Wprowadź treść komentarza. Wymagane conajmniej 10 znaków.
Grażyna Niedz. 01.11.2026 16:44:16

Tadziu, piękny wiersz pożegnalny

Tadeusz Czw. 05.11.2026 17:39:48

Dzięki za ten reportaż. Pozdrawiam serdecznie. Grażynko dziękuję.

Agata Niedz. 01.11.2026 16:02:28

Superowe wspomnienia.